Over Alle rondleidingen ZonsopgangtoursVanuit de haven van SemarangBorobudur en Prambanan ToursTours vanuit Yogyakarta Routebeschrijving Openingstijden & Prijzen
Vind rondleidingen 
Borobudur staat in Centraal-Java als de grootste boeddhistische tempel ter wereld, geconstrueerd uit twee miljoen blokken vulkanisch gesteente. Het 9e-eeuwse Mahayana-monument fungeert als een enorme trappiramide die pelgrims door fysieke representaties van de boeddhistische kosmologie leidt.
Twee miljoen blokken vulkanisch gesteente vormen de grootste boeddhistische tempel ter wereld. Borobudur rijst 35 meter boven de Kedu-vallei in Centraal-Java uit, 40 kilometer ten noordwesten van Yogyakarta. Tweelingvulkanen — Merapi-Merbabu en Sundoro-Sumbing — flankeren het monument, terwijl de rivieren Progo en Sileng in de buurt stromen. De structuur bestaat uit negen gestapelde platforms. Zes vierkante niveaus vormen de basis. Drie cirkelvormige terrassen bevinden zich daarboven, bekroond door een enorme centrale koepel.
Bezoekers beklimmen steile, smalle trappen om het monument te bestijgen. De reis verfysicaliseert de boeddhistische kosmologie. Pelgrims beginnen bij de basis, die de wereld van verlangen vertegenwoordigt, en bewegen zich opwaarts naar het rijk van vormloosheid op de top. Tegen de middag straalt de hitte van het donkere basalt. Er is nul schaduw op de bovenste terrassen. Vochtigheid verhult vaak de omliggende jungle en vulkanen, vooral tijdens het regenseizoen van november tot maart.
Zware regenbuien veranderen de oude stenen trappen in gladde gevaren. Toegang tot de bovenste structuur vereist vooraf reserveren, aangezien het beheer het aantal dagelijkse klimmers beperkt tot 1.200 personen om structurele degradatie te voorkomen. Buitenlanders betalen 455.000 IDR voor een ticket voor de structuur, inclusief een verplichte lokale gids. U moet de verstrekte 'Upanat'-geweven sandalen dragen om de stenen oppervlakken te beschermen. Het terrein opent om 06:30 uur, maar de klimstructuur opent om 08:30 uur. Bij het verlaten van het complex worden bezoekers door een doolhof van souvenirstalletjes van een kilometer lang geleid voordat ze de parkeerplaats bereiken.
De bouw begon rond 780 n.Chr. onder de Sailendra-dynastie. Arbeiders sleepten 55.000 kubieke meter andesietsteen uit nabijgelegen rivieren om de enorme trappiramide te bouwen. Het project nam 75 tot 80 jaar in beslag. Ambachtslieden kerfden 2.672 ingewikkelde reliëfpanelen in de galerijen, met details uit boeddhistische teksten zoals de Jataka en Lalitavistara. De enorme schaal van het werk vereiste duizenden steenhouwers, beeldhouwers en arbeiders die gedurende drie generaties werkten om de 123 meter brede basis te assembleren.
De site viel stil in de 14e eeuw. Hindoe-boeddhistische koninkrijken op Java raakten in verval naarmate de islam zich over de archipel verspreidde. Vulkanische as van de nabijgelegen berg Merapi begroef de lagere niveaus. Een dik bladerdak van de jungle slokte uiteindelijk de hele structuur op. De lokale bevolking vermeed de heuvel en associeerde de overwoekerde ruïnes met ongeluk en oude geesten. Het monument bleef bijna vijfhonderd jaar verborgen voor de buitenwereld en bestond alleen in de Javaanse folklore als een vervloekte heuvel.
Sir Thomas Stamford Raffles, de Britse heerser van Java, hoorde in 1814 geruchten over een enorm monument dat diep in de jungle verborgen lag. Hij stuurde de Nederlandse ingenieur H.C. Cornelius om onderzoek te doen. Cornelius en 200 man besteedden twee maanden aan het weghakken van vegetatie en het graven door vulkanische as om de stenen gravures te onthullen. De opgraving stelde de tempel bloot aan de elementen en plunderaars. Dieven onthoofdden honderden Boeddhabeelden en verkochten de hoofden aan privéverzamelaars en buitenlandse musea. De koning van Siam nam tijdens een bezoek in 1896 acht karrenvrachten aan beelden en panelen mee.
De Indonesische regering en UNESCO lanceerden tussen 1973 en 1983 een grootschalige interventie. Ingenieurs demonteerden de vijf vierkante terrassen blok voor blok. Ze installeerden betonnen fundamenten en PVC-drainagebuizen om te voorkomen dat waterlekkage de kern van de heuvel zou vernietigen. Arbeiders reinigden en behandelden meer dan een miljoen stenen voordat ze de puzzel weer in elkaar zetten. Borobudur ontving in 1991 de officiële UNESCO Werelderfgoedstatus. Tegenwoordig wordt het monument geconfronteerd met nieuwe bedreigingen door massatoerisme. Voetverkeer erodeerde de originele stenen trappen met enkele centimeters, wat leidde tot het verbod op directe zonsopgangtoegang in 2020 en de invoering van strikte dagelijkse quota voor klimmers.
Borobudur bevat 55.000 kubieke meter in elkaar grijpend vulkanisch gesteente. De bouwers gebruikten geen mortel. Ze sneden verbindingen in de andesietblokken en pasten ze in elkaar als een enorme driedimensionale puzzel. De basis meet precies 123 bij 123 meter. Vanaf de grond tot de punt van de centrale koepel staat het monument 35 meter hoog. De hele structuur wikkelt zich rond een natuurlijke aarden heuvel, waarbij het vertrouwt op zwaartekracht en nauwkeurig steenhouwen om rechtop te blijven staan.
De architectuur dicteert een specifiek wandelpad. Bezoekers komen binnen vanaf het oosten en circuleren met de klok mee, waarbij ze het monument aan hun rechterhand houden. Deze praktijk leidt wandelaars langs 2.672 verhalende en decoratieve reliëfpanelen. Deze gravures strekken zich uit over een totale lengte van 2,5 kilometer. Stenen leeuwen bewaken de steile trappen aan alle vier de zijden. Waterspuwers in de vorm van waterspuwers, gebeeldhouwd als gigantische makara's, steken uit de hoeken om zware tropische regen van de galerijen af te voeren. Het laagste niveau bevat 160 verborgen panelen die wereldse verlangens uitbeelden, die bouwers opzettelijk achter een massieve stenen muur hebben ingesloten om de structuur te stabiliseren.
Tweeënzeventig geperforeerde stoepa's omringen de drie bovenste cirkelvormige platforms. Elke klokvormige structuur herbergt een zittend Boeddhabeeld. De diamant- en vierkantvormige gaten in het stenen rooster laten bezoekers de figuren binnenin zien. In het exacte midden bevindt zich de hoofdkoepel, met een diameter van 9,9 meter. In tegenstelling tot de kleinere stoepa's is deze centrale koepel volledig solide en leeg. De tempel bevatte oorspronkelijk 504 Boeddhabeelden, hoewel vele nu onthoofd zijn. Het aanraken van de overgebleven beelden door het rooster is strikt verboden en leidt tot onmiddellijke verwijdering van de site.
Borobudur fungeert als een driedimensionale mandala. De architectuur brengt het boeddhistische pad naar verlichting in kaart. De verborgen basis vertegenwoordigt Kamadhatu, het rijk van menselijke verlangens en aardse gevolgen. De vijf vierkante terrassen vormen Rupadhatu, het rijk van vorm, waar mensen hun verlangens opgeven maar gebonden blijven aan naam en vorm. De bovenste cirkelvormige platforms belichamen Arupadhatu, het rijk van vormloosheid, vertegenwoordigd door de sobere, onversierde stoepa's tegen de open lucht. De Boeddhabeelden op de vierkante terrassen vertonen verschillende handgebaren (mudra's), afhankelijk van de kompasrichting waarnaar ze kijken, wat specifieke leringen symboliseert.
Duizenden monniken komen elke mei of juni samen bij het monument voor Vesak (Waisak). Dit volle-maanfestival herdenkt de geboorte, verlichting en dood van Gautama Boeddha. Pelgrims lopen een processie van acht kilometer vanaf Candi Mendut, passeren Candi Pawon, voordat ze bij Borobudur aankomen. Ze chanten soetra's en laten papieren lantaarns los in de nachtelijke hemel. Het evenement trekt beoefenaars uit Thailand, Tibet en Sri Lanka.
De lokale Javaanse cultuur onderhoudt een complexe relatie met de site. Dorpelingen uit de omliggende Kedu-vallei maken met de hand de 'Upanat'-sandalen die vereist zijn voor alle klimmers. Dit initiatief biedt direct economisch voordeel aan de gemeenschap terwijl de fysieke integriteit van het monument behouden blijft. De tempel vormt ook een rechte geografische lijn met de tempels Pawon en Mendut, een precieze uitlijning die moderne landmeters blijft verbazen.
De bouwers gebruikten geen mortel, maar sneden verbindingen in 2 miljoen vulkanische blokken om ze in elkaar te passen.
Klimmers moeten speciale 'Upanat'-geweven sandalen dragen om verdere erosie van de oude stenen trappen te voorkomen.
Borobudur ligt op een rechte geografische lijn met twee kleinere tempels, Pawon en Mendut.
Het oorspronkelijke fundament bevat 160 reliëfpanelen die wereldse verlangens uitbeelden, die opzettelijk werden bedekt door een massieve stenen omhulling.
Honderd waterspuwers in de vorm van waterspuwers, genaamd makara's, voeren moessonregens af van de stenen galerijen.
Plunderaars en koloniale verzamelaars onthoofdden honderden van de 504 oorspronkelijke Boeddhabeelden van de site tijdens de 19e eeuw.
De berg Merapi barstte uit en begroef de hele structuur gedurende enkele eeuwen onder dikke as.
Borobudur is een 9e-eeuwse Mahayana boeddhistische tempel gelegen in Centraal-Java, Indonesië. Het is het grootste boeddhistische monument ter wereld, gebouwd als een trappiramide met negen gestapelde platforms.
De bouw begon rond 780 n.Chr. tijdens de Sailendra-dynastie. Het enorme bouwproject duurde ongeveer 75 tot 80 jaar om te voltooien.
De site raakte in de 14e eeuw in onbruik toen hindoe-boeddhistische koninkrijken in verval raakten en de islam zich door Java verspreidde. Vulkanische as van de berg Merapi en dichte jungle begroeven uiteindelijk de structuur.
Ja, maar de toegang is strikt beperkt. Het beheer beperkt het aantal dagelijkse klimmers tot 1.200 personen, en u moet vooraf een specifiek 'Tempelstructuur'-ticket boeken.
Directe toegang tot de zonsopgang op het monument eindigde in 2020. Bezoekers bekijken nu de zonsopgang vanaf de nabijgelegen Setumbu-heuvel voordat ze het tempelterrein om 06:30 uur betreden.
De 2.672 reliëfpanelen beelden boeddhistische kosmologie en teksten uit. Ze vertellen het verhaal van het leven en de vorige incarnaties van Gautama Boeddha door middel van ingewikkelde stenen verhalen.
Een gids is verplicht als u het ticket koopt om de tempelstructuur te beklimmen. De gids is inbegrepen in de ticketprijs en leidt een sessie van 1,5 uur.
Bezoekers moeten bescheiden kleding dragen die hun schouders en knieën bedekt. Het personeel verstrekt een gratis batik-sarong bij de ingang als uw kleding niet aan de vereisten voldoet.
De tempel huisvestte oorspronkelijk 504 Boeddhabeelden. Vele zijn nu onthoofd of ontbreken door eeuwen van plundering en artefactverzameling uit het koloniale tijdperk.
De site is gedeeltelijk toegankelijk. Rolstoelgebruikers kunnen via hellingen door het park op de begane grond en de basis navigeren, maar de steile stenen trappen maken de bovenste platforms ontoegankelijk.
Bekijk geverifieerde rondleidingen met gratis annulering en directe bevestiging.
Vind rondleidingen